احمد عاشور پورخواننده معروف گیلانی در گذشت
آفتاب خیزان غروب کرد
خروسخوان بو من و اون مست و مستانه
دور از چومان یگانه و بیگانه
تا کوه دامن بشوییم شانه به شانه.....
دیم بر دیم بیم بید ییم آسمانا سورخا بوسته ول بیگیفته
های بزه یار : آتش آتش
مه داره با ول کشاکش....
پیام کوتاه بود از حسین حقانی که 11 شب به دستم رسید:
آفتاب خیزان در 4 بعداز ظهر شنبه 22 دی 86 در بیمارستانی در تهران غروب کرد.
چه سال نحسی بود امسال.
غم از دست دادن اکبر رادی هنوز در دل ما لانه دارد که سفر عاشور پور از این دنیا آن را
سنگین ترکرد. قرار است در غازیان به خاک سپرده شود . زادگاهش.
نزدیک دو متری برف باریده و هنوز می بارد.
گیلان درعزای فرزندان فرهیخته اش سپید پوش شده
چون پیشینیان پارسی.
که زبان فارسی در پنج دهه اخیر وام دار اکبر رادی است و
ترانه های شمال ایران، مدیون عاشور پور.
او در تاریخ 18 بهمن 1296 در غازیان به دنیا آمد ودر 22 دی 1386 در تهران از دنیا
رفت .
آفتاب صدای دریایی اش
در ترانه های به یادگار مانده از او
همیشه خیزان خواهد ماند.
بی غروب .
یادش گرامی باد. بیشتر از او خواهم نوشت
خلاصه ای از بیوگرافی او:
احمد عاشورپور فارغالتحصيل رشته مهندسي كشاورزي از دانشكده كشاورزي، دانشگاه تهران بود
وي خواندن ترانههاي گيلكي را به صورت غيرحرفهاي آغاز كرد ولي بعدها در سال 1322 به ابوالحسن صبا معرفي شد.
احمد عاشورپور با مرتضي محجوبي،حسين تهراني و روحالله خالقي همكاري داشته است.
در اوايل دهه هشتاد كارهاي وي جمع آوري و اجرا شد و خاطراتش در كتابي به نام آفتاب خيزان،دريا طوفان به کوشش بابک ربوخه ُ حسین حقانی و محمد رضایی را به چاپ رسيد.
مهتاب بندرانزلي، ساز و نقاره جمعه بازار، از جمله ترانههاي مشهور اين خواننده بود.
رفتیم تا دامن کوه شانه به شانه
روی سبزه پای چشمه نزد دلبر
خوش نشستیم رو به خاور
بنهادیم چهره بر هم
آسمان را شعله بر دامن فتاد
آن مه ندا داد: آتش آتش
شعله با مه در کشا کش
آسمان آتش به جان است
او مگر از عاشقان است
گفتم ای یار سرمست
اکنون رویت نماید آسمان آیینه در دست
آفتاب خیزان است
آفتاب خیزان است

پرویز فکرآزاد در کنار آفتاب خیزان ، مهندس احمد عاشورپور